WELCOME TO PANNAGAM.COM & PTV

பண்ணாகம் இணையம்

சிறுகதைகள்

கிரகப்போர் 12
எழுதியவர்:காசியரின் பேரன்

நண்டுங்கா கிரகத்திலிருந்து மாங்கதிர் கிரகத்தை நோக்கிப் சாமியும் சுந்தரியும் பயணித்துக் கொண்டிருந்த விண்கலம் பூமியில் உள்ள மனிதர்களை விண்கலத்திலிருந்து அண்மையாக பார்கக்கூடிய உயரத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தது.
சாமியும் சுந்தரியும் வாழ்ந்த வீட்டுக்கு மேலே அந்த விண்கலம் நிலைகுத்தி நின்றது.சாமியும் சுந்தரியும் தமது வீட்டையும் படிக்கட்டுகளையும் தெருவையும் முழுமையாகப் பார்த்தார்கள்.அந்தத் தெருவில் வாழும் சாமியும் சுந்தரியும் பலரை அறிந்த வைத்திருந்தபடியால் வீட்டு வாசலிலும் தெருவில் போய்க் கொண்டிருப்போரையும் அவர்களால் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தது.
பலூன் போன்ற வின்கலம்  மிதந்து கொண்டிருப்பதை கீழே உள்ளவர்களால் நன்றாகவே பாரக்க முடிந்தது. அதில் ஏதோ விசித்திரமான உருவங்கள் தெரிவது போலவும் அவற்றில் இரு உருவங்கள் மனித உருவில் தெரிவதையும் பார்;த்தார்கள்.
தெருவில் நின்ற பன்னிரண்டு வயது மதிக்கக்கூடிய சிறுவனின் கண்கள் கூர்மையானiவாக இருந்திருக்க வேண்டும், பக்கத்தில் நின்ற தாயாரிடம் 'அம்மா அதற்குள் இருப்பது சுந்தரி அன்ரியும் சாமி மாமாவும் போல இருக்குதம்மா' அதற்குத் தாய் 'அவர்களை நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் அதற்குள் இருப்பவர்கள் சாமியும் சுந்தரியும் போல உனக்குத் தெரியுது என்று அவள்  சொன்னாள்.
பூமியில் நின்று பேசியவர்களின் குரல்கள் அச்சொட்டாக சாமிக்கும் சுந்தரிக்கும் அண்மையில் கேட்பது போல கேட்கின்றது.
சிலர் இது ஏலியன்சின் பறக்கும் தட்டோ என்கின்றனர். ஏலியன்சாவது மண்ணாங்கட்டியாவது இது அமெரிக்காவின்ரை வேலை என்கின்றனர்.தெருவிலும் அந்தச் சுற்றுவட்டாரத்திலும் பெருங்கூட்டமே கூடிவிட்டது. பலூன் போன்ற பறக்கும் வின்கலம் அசையாமல் அப்படியே நின்றது.
நண்டுங்கா மனிதர்கள் அதற்குள் அங்குமிங்குமா நடந்து கொண்டிருப்பதை கீழே இருப்பவர்களால் தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது.
சாமியும் சுந்தரியும் தனக்குத் தெரிந்தவர்கள் கீழே இருக்கிறார்களா எனப் பார்த்தார்கள். சிலரை அவர்களால் அடையாளம் காண  முடிந்தது.
சாமியும் சுந்தரியும் கையசைக்க கீழே உள்ளவர்களும் கையசைத்தார்கள்.பன்னிரண்டு வயதுச் சிறுவன் மீண்டும்' அம்மா நான் சொன்னேனே அது சந்தரி அன்ரியும் சாமி மாமாவுந்தான்' என்றான்.
தாய் இந்த முறை மறுக்கவில்லை, 'ஓம் போலத்தான் கிடக்குது' என்றாள்.
மிதந்து கொண்டிருந்த அந்த பலூன் வின்கலம் திடீரென நிலத்தை நோக்கி இறங்கி நிலத்திலிருந்து ஒரு மீற்றர் உயரத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தது.
வேற்றுக்கிரகத்திலிருந்து பலூன் போன்ற வின்கலம் கண்களால் பார்க்கக் கூடிய உயரத்தில் மிதந்த கொண்டிருந்த செய்தி வேகமாக பரவியதால் வின்கலம் மிதந்து கொண்டிருந்த பகுதியில் ஏராளமான மக்களகுவியத் தொடங்கிவிட்டார்கள். வின்கலத்தைப் பார்க்க தொடர்ந்தும் வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு மீற்றர் உயரத்தில் வின்கலம் மிதந்து கொண்டிருந்ததால் பலர் வின்கலத்திற்கு அருகில் போவதற்கு தயங்கினார்கள்.ஆனால் சிலர் தயங்கி தயங்கி வின்னலத்தின் அருகில் சென்றார்கள். 
அப்பொழுது வின்கலத்தின் கதவு திறந்து கொண்டது.இதற்கிடையில் செய்தி அறிந்து பத்திரிகையாளர்கள் அவ்விடத்திற்கு விரைந்தார்கள்.
கைத்தொலைபேசி வைத்திருந்தவர்கள் வின்கலத்தை படம் பிடித்தார்கள். திறந்த கதவின் ஊடாக நண்டுமுக மனிதர்கள் வந்து நின்றதும் அருகில் சென்றவர்கள் பயத்துடன் விலத் தொடங்கினார்கள்.
அவர்களைப் பார்த்து 'பயப்பட வேண்டாம் நாங்கள் நண்டுகிரகத்தின் மனிதர்கள், எங்களால் எல்லா மொழிகளையும் பேச முடியும்' எனச் சொன்னதும் கூடியிருந்த மக்கள் திகைப்புடன் நிற்க, நண்டுமுக மனிதர்கள் உள்ளே செல்ல சாமியும் சுந்தரியும் வாசலடியில் வந்து நின்றார்கள்.
'சாமி சுந்தரி' என சாமிக்கும் சுந்தரிக்கும் தெரிந்தவர்கள் கூச்சலிட்டார்கள்.அவர்களிருவரும் கையசைத்தார்கள்.
ஒரு சில விநாடிகளில் வின்கலம் மிக வேகமாக மேலெழுந்து மறைந்தது.
வின்கலத்தின் படம், நண்டு மனிதர்களின் படங்கள், சாமி சுந்தரியின் படங்கள் வின்கலம் வந்து சென்ற சில நிமிடங்களுக்குள் உலகில் உள்ள அனைத்து மொழி இணையத்தளங்களிலும் செய்தியாக வெளிவரத் தொடங்கியது.
அங்கு நின்றவர்கள் தாங்கள் பார்த்த அனுபவங்களை பத்திரிகையர்ளர்களுக்குச் சொல்ல அந்தச் செய்:திகளும் அடுத்தடுத்த நாட்கள் உலகப் பத்திரிகைள் எல்லாவற்றிலும் தொடர்ந்து வர் தொடங்கின.
இதுவரை காலமும் வேற்றுக்கிரகங்களில் உயிரினங்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதும் அப்பப்ப பூமிக்கு வந்து போகிற ஏலியன்ஸ்கள் பற்றிய செய்திகளை அறிந்து வைத்திருந்த மக்கள் முதல்முறையாக நண்டுமுக மனிதர்களையும் அவர்களோடு இருந்த சாமியையும் சுந்தரியையும் கண்டதும் முழுமையாக நம்பத் தொடங்கினார்கள்.
கிட்டத்தட்ட ஆறுமாதமாக சாமியையும் சுந்தரியையும் அவ்வூரில் காணாத மக்கள் வின்கலத்தில் சாமியையம் சந்தரியையும் கண்டதும் அவர்கள் கடத்தப்பட்டார்களா அல்லது விரும்பிச் சென்றார்களா எனப் பேசத் தொடங்கினார்கள்.
பூமியில் இரவோடு இரவாக பல கிராம மக்களே காணாமல் போன சம்பவம் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன் உலகின் பல பாகங்களிலும் நடந்திருக்கின்றன.அவை தரவுகளோடு செய்திகளாக, ஆய்வுகளாக வெளிவந்திருக்கின்றன.
வேற்றுக்கிரக வாசிகளால் பல லட்சம் மக்கள் கடத்தப்பட்டு வேற்றுக்கிரகங்களில் குடியமர்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். அந்தகு வேற்றுக் கிரகங்களை இன்னும் விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடிக்கவில்லை.
அக்கிரகங்கள் யாவும் பரந்து விரிந்து எல்லையில்லாமலிருக்கும் பிரபஞ்ச வெளியில் சிந்திக்க முடியாத தூரத்தில் இருக்கின்றன.
பூமிக்கும் வேற்றுக்கிரகங்களிலிருந்து மனிதர்கள் கொண்டு வரப்பட்டு குடியமர்த்தபட்டுள்ளமையும் மனிதர்களின் மூதாதையர்கள் வேற்றுக்கிரகங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் உண்மையை மாங்கதிர் கிரக மனிதர்கள் சாமியையும் சந்தரியையும் அழைத்துச் சென்றதிலிருந்து நிரூபணமாகிட்டது.
தொலைக்காட்சிகளின் மக்கள் முன்னால் வின்கலத்தின் வருகையை ஒளிபரப்புச் செய்யும் செய்திகளை பிரமிப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க சாமியும் சந்தரியும் இப்பொழுது மாங்கதிர் கிரகத்திற்கு  மீண்டும் பயணப்பட்டு அங்கு வசிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
அவர்களிருவரும் மாங்கதிர் கிரகத்தில் தமக்குரிய பணியைச் செய்ய ஆயத்தமானார்கள்.
(தொடரும்) 

தனிமனிதன் வெறும் மனிதனல்ல 

ஏலையா க.முருகதாசன்

வரலாறுகள் யாரால் எழுதப்படுகின்றன?. வரலாறுகளுக்கு அடித்தளமாக இருப்பவர்கள் யார்? வரலாறுகள் இடைவெளியில்லாது தொடராக ஒரு சங்கிலிக் கோர்வை போல் தொடர்வது எவரால்? என்ற கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டு போய் 'யார'; என்ற தேடலை நோக்கி சிந்தனைப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தால் எவ்வித மறுப்புமில்லாது தெளிவான பதிலாகக் கிடைப்பது, 'ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே வரலாற்றை நகர்த்துகிறான் என்பதே.

மனிதர்கள் அனைவருமே அவரவர் இனத்தினுடைய, நாட்டினுடைய வரலாற்றை நகர்த்திய, நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிற, நகர்த்தப் போகிறவர்கள் என அவர்கள் தனிமனித அலகாக  வரலாற்றுக்குச் சொந்தக்காரர் ஆகிறார்கள்.

வரலாற்றை பொத்தம் பொதுவாகப் பார்ப்பவர்கள் வரலாறுகள் யாவும் இனக்குழுமங்களின் மன்னர்களாலும், தலைவர்களாலும்,நாட்டின் தலைவர்களாலும், விடுதலை அமைப்புகளின் தலைவர்களாலும் முன்னெடுக்கப்படுவதாக என நினைக்கிறார்கள்,அது தவறு.
மன்னர்களின் காலத்திலும் சரி இன்றைய காலத்திலும் சரி வரலாற்றின் சொந்தக்காரர்கள் ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே.

மன்னர் காலத்து வரலாறு மன்னர்களுக்குரியது என்பது தவறான கருத்து. மன்னன் என்ற பெயருடன் ஒரு மனிதன் தனித்து ஒரு நிலபரப்பை வைத்துக் கொண்டு தனது குடும்பத்தோடு மட்டுமே சகல வசதிகளுடன் வாழ்வானான் அவன் வாழ்வை ஊடறுத்துப் பார்க்கும் போது அவனுடைய வாழ்வு சாதாரண மனிதன் ஒருவனின் வாழ்வேயாகும்.

எனினும் இவன் எவ்வினத்தைச் சார்ந்தவனோ அவ்வினத்திற்கான அடுத்த பரம்பரையை உருவாக்குபவனாக கருதப்படும் நிலையில் அவனும் வரலாற்றை நகர்த்திச் சென்றதற்கான காரணியாகி உரித்துடையவனாக நிலை கொள்கிறான்.ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தின் வரலாறு, அந்த இனத்தின் தொடர்ச்சியான தொடராக அவ்வினம் வாழையடி வாழையாக சந்ததி உருவாக்கத்தின் மூலமே சாத்தியமாகிறது.

தனி ஒரு மன்னன் கோட்டை கொத்தளங்களுடன் படையணிகளுடன் தான் எந்த மக்களுக்குரியவனோ அந்த மக்களுக்கான மன்னனாக அவன் வாழ்ந்து ஆட்சி செய்கின்ற போது அவன் தன் 'மக்களுக்கான' மன்னனாகவே கருதப்படுகிறான்.

மக்களில்லையேல் மன்னனின் தேவையே இருக்காது.மக்களை நிர்வகிப்பதற்கும் அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் கோட்டை கொத்தளங்களும் படையணிகளும் தேவைப்படுவதாலும் மக்களைச் சார்ந்தே மன்னன் இருக்கிறான் என்பதால் அம்மன்னனின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருக்கும் அவ்வினத்திற்குரிய மக்கள்கூட்டத்தின் ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் சமகால வரலாற்றுக்குரியவர்களாக அதற்கு உரிமையுடையவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.

சமகாலம் என்பது நாள் பொழுதாகவும், ஒவ்வொரு நாள் பொழுதிலும் நிகழும் சம்பவங்களின் தொகுப்பு நாட்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையைக் கொண்டு சமகாலமாக கணிக்கப்படுகின்றது.எனினும் நாள் பொழுதை சமகாலம் என அழைப்பதிலும் தவறில்லை.சமகாலத்தின் ஒரு அலகுதான் நாள் பொழுது.
மன்னர்களின் ஆட்சி பற்றி  எழுதப்பட்ட வரலாறுகளோ செவி வழியாக மக்களுக்கு சொல்லப்பட்ட வரலாறுகளோ மன்னர்களை முதன்படுத்தியே எழுதப்பட்டிருக்கின்றன, சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. அது ஆய்வு ரீதியாக ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியது அல்ல.

மன்னன் என்ற வீரதீர பிம்பம் மக்களுக்கு மன்னன் மீதான பற்றையோ அல்லது பயத்தையோ  ஏற்படுத்தியமையால் மன்னனைச் சார்ந்தோ தாம் வாழ்கிறோம் என்ற நினைப்பினால்  தாமும் இந்த வரலாற்றுக்குரியவர்கள் என்ற உரிமையை அவர்களால் உணர முடியவில்லை.

மக்களின் சிந்தனைகள் காலம் காலமாக விரிவடைந்து செல்கிறது. ஆதி மனித தோற்றத்தில் இப்பொழுதிருப்பது போன்ற சிந்தனை மனிதர்களுக்கு இருக்கவில்லை. வாழ்வியலும் இப்பொழுதிருப்பது போல இல்லை. அதனால் மன்னர் காலத்து தனி மனிதன் ஒவ்வொருவரும் தாம் வெறும் மனிதர்கள் அல்ல என்பதை அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

மன்னர் காலத்து வரலாறு என்பது எழுதப்பட்ட வரலாறுகள் கொண்ட சம்பவங்களின் தனித்தன்மையினால் முக்கியத்துவம் பெற்றிருத்தாலும்கூட அப்பொழுது வாழ்ந்த மனிதர்களின் சந்ததிகளே இன்று வாழும் மனிதர்கள் என்ற மிகத் தெளிவான உண்மையின் திடத்தினால் வரலாற்றை இன்றுவரை நகர்த்தி வந்தவர்கள் மனித கூட்த்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதன் என்பதில் 
எவ்விதமான ஆய்வு நிலையிலும் மறுத்துரைக்க முடியாது.
மனித உயிரினம் இரு பாலினத்தைக் கொண்ட இனமாகும். ஆண் பெண் என்ற இரு பாலினத் தோற்றம் 
இனப் பெருக்கத்திற்காக இயற்கை அளித்த கொடை என்றே சொல்லலாம்.
மனிதர்கள் என்பவர்கள் பொதுவானவர்களாகவும் சிந்தனை வளர்ச்சியால் மனிதர்கள் இனங்களாக தம்மை வகைப்படுத்திக் கொண்டதாலும், தமக்குரிய நாட்டை தமக்குரிய மொழியை, தமக்குரிய பழக்க வழங்கங்களை, பண்பாடுகளை,குணவியல்புகளைக் கொண்டமையாலும், இவ்வினக்குழுமத் தன்மையூடாக அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பெயர் கொண்ட நாட்டு மக்களாக இனங்னகாணப்பட்டனர்.
இந்த இனங்காணலுக்கு உரிமையுடைவர் அந்நாட்டுக்குரிய தலைவன் அல்ல, மக்களேதான்.மக்கள் என்பது ஒரு கூட்டம்.இக்கூட்டத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தமக்குரிய வாழ்வை கொண்டிருப்பர்.

ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தான் எந்த இனத்தைச் சார்ந்தவனோ அந்த இனத்துக்குரிய மொழியைப் பேசுவதும் பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டிருப்பதாலும், குணவியல்புகளைக் கொண்டிருப்பதாலும் அவை தொடர்வதற்கும் அடுத்த சந்ததிக்கு அவற்றை கற்பிப்பதற்கும் அவன் தளமாகிறான்.

மழை என்பதில் துளி என்பது அடங்கியிருக்கும், ஒவ்வொரு துளியுமே ஒன்றன்பின் பின் ஒன்றாகத் தொடரும் போதுதான் அது மழையாகிறது.அதுவே வடிந்தோடும் நீராகின்றது வெள்ளமாகின்றது.  சமூகம் என்ற மனித வெள்ளத்தில் துளித்துளியாகவும் துளியை உருவாக்கியிருக்கும் பலவாயிரம் கோடி அணுக்கள் போன்று  இருப்பவனும் தனித்தனி மனிதர்களே.

வரலாறு, வரலாற்றுக்குரியவர்களின் சமகாலத்தை பன்மையிலே குறிப்பிடும் போது அதில் தனிமனிதன் ஒவ்வொருவனும் பங்குபெறுகிறான்.

இயற்கையின் படைப்பை அணுவணுவாக ஆராய்ந்ததில் ஒவ்வொரு பொருளின் தோற்றவெளிப்பாடுகள் யாவும் ஒவ்வொரு சிறுசிறு அணுக்களின் (கலன்கள்) கூட்டமைப்பே ஆகும் என்பது விஞ்ஞானத்தால் நிறுவப்பட்ட உண்மையாகும்.எமது உடலும் அது போன்றதே.மனித சமூகமும் அது போன்றதே.
ஒரு இனத்தின் வரலாற்றுக்கு அணுக்களின் கூட்டமைப்பு போன்று இருக்கும் ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே பொறுப்பாவான். தனிமனிதன் இல்லையேல் மன்னர்களின் வரலாறும் இல்லை, அது கடந்து வந்த இன்றைய ஆட்சிகளின் வரலாறுகளுமே இல்லை.

தனிமனிதன் என்பவன் கல்விமானாகவோ, சிந்தனைவாதியாகவோ, மக்களுக்கு வழிகாட்டுபவனாகவோ, ஒரு அரசியல்வாதியாகவோ, ஒரு நாட்டின் தலைவனாகவோ, பொது வாழ்வில் ஈடுபடுபவனாகவோ, கலை இலக்கிய வாதியாகவோ இருந்தால் மட்டுமே அவன்தான் சமூகத்திற்குரியவன் என்ற கருத்து விதந்துரைக்கப்படுமானால் அது முற்றிலும் தவறு.

இவை எதுவுமேயில்லாது மிகவும் இயல்பு வாழ்க்கை நடத்திக் கொண்டிருப்பவனால்தான் சிந்தனைவாதியின் சிந்தனையையோ, மக்களுக்கு வழிகாட்டுபவனின் வழிகாட்டுதலையோ,ஒரு அரசியல்வாதியின் அரசியல் சித்தாத்தந்தையோ கோட்பாடுகளையோ,ஒரு நாட்டின் தலைவனாக இருக்கும் தலைமையின் தலைமைத்துவத்தையோ,பொதுவாழ்வில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பவனின் அணுகுமுறை நடவடிக்கைகளையோ,கலை இலக்கியவாதிகளின் பங்கையோ ஒரு சமூகம் அல்லது இனம் உள்வாங்குகிறதென்றால், சமூகம் அல்லது இனம் என்ற குழுத்தன்மையின் அணுக்களாக இருப்பவர்கள் தனிமனிதர்கள் என்பதற்கமைய உள்வாங்கலுக்குரியவனாக இருப்பவன் தனிமனிதனேயாகும்.

தனிமனிதன் தான் சமகாலத்தில் உள்வாங்கியதை அடுத்த பரம்பரைக்கு எடுத்துச் செல்லுகிறான்.தானும் தன் குடும்பம் தன் வேலையென்று இருப்பவனைப் பார்த்து  'வெறும்பயல்' என்று கூறுவது தவறானதே. 
ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் உட்பட சமகால மனிதர்களை கூர்ந்து கவனித்தானேயானால் மனிதகுலத்தின் அசைவை அவனால் உணர முடியும்.

ஆண் பெண் உடலுறவு முறையினாலேதான் அடுத்தடுத்த பரம்பரையை உற்பத்திச் செய்ய முடியும்.ஒவ்வொரு தலைமுறையும் கடந்தகாலத்தில் உள்வாங்கிக் கொண்ட சேகரித்துக் கொண்ட அறிவியலுக்கு (கல்வியியல்) ஏற்றவாறு இந்த உலகத்தை வளர்ச்சியடையச் செய்து கொண்டு வருகிறார்கள்.

சமுதாயத்தின் கவனிப்புக்கும் அவர்களின் கருத்துக் கணிப்புக்கும் உட்பட்டவர்களாக இருப்பவர்களைத் தவிர்ந்த மனிதர்களே உலக வளர்ச்சிக்கு ஊடாகமாக இருக்கின்றனர்.

வாய்வழி மூலமாக கேட்டறிந்து சிலை எழுத்துக்கள் மூலம்(கல்வெட்டுக்கல்) பதிவு செய்து, ஏட்டில் தொடங்கி இன்றைய கணிணி யுகம் வரையும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளை அந்தந்த காலங்களை நினைவு படுத்தி, கேட்டவற்றை உள்வாங்கி அந்தந்த காலத்திற்குரிய எடுகோள்கள் வழியாக பதிவு செய்து ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்றாக மாற்றுநிலை பரிணாமம் பெற்ற நீட்சியாகி வளர்ந்துள்ளது என்றால் அதற்குக் காரணம் தனிமனிதர்களேயாவர்கள்.

சமூகத்தின் கவனிப்புக்குட்டபட்டவர்ளின் செயல்பாடுகளை உள்வாங்கி அதனை தமது பிள்ளைகளுக்கு(அடுத்த சந்ததிக்கு) கற்பிக்க வைத்து பின்னர் கற்பிக்க வைத்தவர்கள்(பெற்றோர்கள் என்ற ஊடக நிலை எய்தியதாக) தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு கற்பிக்க  வைத்தும் இவ்வாறாக தொடர்ச்சியாக சமூகத்தின் உற்று நோக்கப்படாத  மனிதர்களால் இப்பணி தொடர்கிறது, தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கப் போகின்றது.

மேடைப் பேச்சாளன் தனது ஆற்றல் மூலம் தன்னை வளர்ந்துக் கொண்டாலும் கேட்போருக்காகவே அவன் பேசுகிறான். கேடபோர் என்பது  ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே. பேச்சாளன் ஒருவன் ஒவ்வொரு தனிமனிதனிலும் தங்கியிருக்கிறான்.கலை நிகழ்ச்சிகளை அளிப்பவர்கள்கூட அதனை இரசிக்கின்ற இரசிகர்களின் உங்வாங்களிலேதான் அவர்களின் கலைத்திறமைகள் அபிவிருத்தியடைகின்றன.
எழுத்தாளன் தொடர்ச்சியாக எழுதுவதற்கும் தனது எழுத்துக்களில் மெருகினை ஏற்றுவதற்கும் வாசகனான தனமனிதனே காரணமாகிறன். வாசகன் இல்லையேல் எழுத்தாளானின் எழுத்து வளர்ச்சி நகர்வை நோக்கிச் செல்லாது. வாசகன் என்பவன் தனி மனிதனே.சபையோர் என பெயர் கொண்டு சபையோராக இருக்கும் தனித்தனி மனிதர்கள் இல்லையெனில் விழாக்களையே நடத்த முடியாது.
இன்றைய விஞ்ஞான வளர்ச்சி பிரமிக்க வைக்கின்றது.மனித வாழ்க்கைக்கு தேவைப்பட்டதான நிலைக்குட்பட்ட அத்தனை கண்டுபிடிப்பகளும் உலக மனிதர்கள்; மத்தியில் பரவியும் விரவியும் கிடக்கின்றன. இவற்றின் பாவனையாளர்களாக இருப்பவர்கள் மக்களேதான்.விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளை பயன்படுத்தும் மனிதர்கள் தனித்தனி மனிதர்களே.

ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் பொருளாதாரம், கலை இலக்கியம்,விஞ்ஞானம், பல்துறை அபிவிருத்திகள் (இவை எல்லாமே கல்விசார் அடித்தளம் கொண்டவையே) எனக் கொண்ட கட்டமைப்புக்கள் யாவும் தனிமனிதனுக்காக உருவாக்கப்பட்டவையே.எனவே தனிமனிதனிலேதான் உலக இயக்கமே தங்கியிருக்கின்றது.

நாளாந்தம் நாம் காணும் சக மனிதர்கள் எமது பார்வைக்கு சாதாரண மனிதர்களாகத்  தோன்றினாலும், அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும்  ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவர்களே இயங்கு சக்தியாக இருப்பார்கள்.
எனவே'இவனென்ன, இவளென்ன' என்ற அலட்சியப் பார்iவை தவறானதே.ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் வெறும் மனிதனல்ல மிகப் பெறுமதிமிக்க மனிதனே.அணுசக்திக்கு சமனானவன். 

மனிதர்கள் சுதந்திரமானவர்கள் அல்லர், அவர்கள் வடிவமைக்கப்படும் உயிரினங்களே.

ஏலையா க.முருகதாசன்

உலக நாடுகள் தமது சிந்தாத்திற்கு அமையவும், கொள்கைகள் கோட்பாடுகள் வழியாகவும் தமக்கான அரசின் பாதையை வகுத்து நாட்டையும் மக்களையும் நிர்வகித்து வருகின்:றன.

ஆனால் சர்வாதிகாரப் போக்குடைய நாடுகளாகட்டும், மனிதர்களின் தனிமனித சுதந்திரமே தமது அரச கோட்பாடு என சொல்லிக் கொள்கிற நாடுகளாகட்டும் மனிதர்களிடம்  இயல்பாக எழுகின்ற சுதந்திரத்தை ஒத்த சுதந்திரத்தை வழங்குவதில்லை. தமக்குத் தேவையான விதத்தில் மக்களை வடிவமைத்து தாங்கள் சுதந்திரமானவர்கள் என மக்களை நம்ப வைத்து வருகின்றன.

ஒரு இயந்திரத்திற்கு தேவையான பாகத்தை ஒரு தொழிற்:சாலையின் ஒரு பிரிவு வடிவமைப்பது போல ஒவ்வொரு நாடும் தமது சிந்தாத்திற்கு ஏற்றாற் போலவே மக்களை தமக்குரிய மனிதர்களாக வடிவமைக்கிறார்கள்.

சர்வாதிகார நாடுகள் மக்களை தமது இஸ்டத்திற்கு ஆட்டுமந்தைகள் போல உருவாக்கி வழி நடத்துகிறார்கள் என்று சொல்லிக் கொள்கிற நாடுகளே தமது மக்களையும் அதே போன்று அந்த மக்களை தமது நாட்டுக்கு ஏற்றாற் போல உருவாக்கி விடுகிறார்கள்.

உலக நாடுகளின் தொகுப்பாக இருக்கின்ற கண்டங்களில் உள்ள நாடுகளை அந்த நாட்டு மக்கள் என விளித்தே அழைக்கப்படுகின்றனர்.

மனித உடலில் உள்ள உறுப்புகளுக்கு தேவையான வேதியல் செயல்பாடுகள் எல்லா மனித உயிர்களுக்கும் பொதுவானதே. மனிதர்களுக்கு ஏற்படுகின்ற பசி,தாகம், காமம், காதல், தூக்கம், நவரசஉணர்வுகள்; என அனைத்தும் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதே. 

மனிதர்களின் நிறங்களுக்கு ஏற்றதாகவோ அந்தந்த நாட்டு மக்களின் தோற்றத்திற்க ஏற்பதாகவோ அவை மாறுவதில்லை. 

இவ்விதியானது இச்செயல்பாடுகளின் வழியாக ஒன்று போல உலக மக்கள் வேற்றுமை இல்லாது அடையாளப்படுத்துவது இல்லை.எனவே மக்கள் தத்தமது நாட்டுக்க ஏற்றாற் போல செம்மைப்படுத்தப்பட்டு வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள்.

உலக மக்களை எடுத்துக் கொண்டால், அவரவர் அந்தந்த நாட்டு மக்கள் என்று சொல்லக்கூடிய விதத்தில் அந்தந்த நாட்டுக்கு ஏற்ற விதத்தில் வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள் அல்லது தயாரிக்கப்படுகிறார்கள்.

மொழி, மதம், பண்பாடு, நாட்டுக்கான சட்டதிட்டங்கள்;, கலை, இலக்கியம் போன்ற தொழிற்சாலைகளில் மனிதர்களுடைய எண்ணங்களும் இயல்பாகத் தோன்றும் சுதந்திர உணர்வும் அவர்களுக்கு தெரியாமலே மெதுமெதுவாக அகற்றப்பட்டு அவர்களை இசைவாக்கத்திற்குள் அடிமைப்படுத்தி தமக்குரிய மொழி, தமக்குரிய மதம்,பண்பாடு,தமது நாட்டுக்கான சட்டதிட்டங்கள், கலை இலக்கியம் போன்றவை இது எமது அடையாளம் இது எமது தேசியம் என்ற தொடர்ச்சியான சொல்லாடல்களுடன் புகுத்தப்படுகின்றன.

இவை தொடர்ச்சியாக காலம் காலமாக சொல்லப்படுவதால் அதற்கு இசைவானவர்களாக மக்களும் மாறிவிடுகிறார்கள்.பொதுவாக இது மக்களை நோக்கிச் சொல்லப்படுகினும், அவை தனித்தனி மனிதனைச் சென்றடைகின்றது.

ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தான் வடிவமைக்கப்படுகிறேன் என்பதை அறியாமலே தான் சுதந்திரமானவன் என நினைக்கிறான். தான் தனது நாட்டுக்கு ஏற்ற பாத்திரமாக மாற்றப்பட்டுள்ளேன் என அவனால் அறிய முடியாது.

தமது இருப்பினை தமக்குரிய தனித்துவ அடையளாளமாக அந்தந்த நாட்டுக்குரிய மக்கள் அதனை அங்கீகரிக்க வேண்டிய, பெருமை கொள்ள வேண்டிய  நிலைக்குள் தாமாகவே சென்றுவிடுகின்றனர். 

மனிதர்களை தமது நாட்டுக்குரியவர்களாக வடிவமைப்பதில் முதலிடம் வகிப்பது பெற்றோர்களோ.
தாயின் கருப்பையைவிட்டு வெளியே வரும் சிசுவே தனது சுதந்திரத்தை இழந்துவிடுகிறது. அது என்ன நினைக்கிறதோ அதைச் செய்யப்  பெற்றோர் விடுவதில்லை. அது எந்த நாட்டு பெற்றோர்களுக்குப் பிறந்ததோ அந்த நாட்டுக்குரிய பிரஜையாக பெற்றோரால் ஆரம்பநிலை வடிவமைப்பு நடைபெறுகின்றது.

சிசு குழந்தையாகி சிறுவனாகும் போது,இது உனது மொழி என அவனுள் மொழி புகுத்தப்படுகின்றது.பிறகு இது உனது மதம் எனச் சொல்லிக் கொடுக்கப்படுகின்றது.
ஒரு இனம் தமது வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கும் பழக்கவழக்கங்களே பண்பாடாக மாறுவதால் பெற்றோரும் இது எங்களுடைய பண்பாடு இதை நீ கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதைச்  சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்.

பல்வேறு பண்பாடுகளைக் கொண்ட சிறுவர்களை ஒரே இடத்தில் இருத்திவிட்டு அவர்களை உன்னிப்பாக கவனித்தால் பண்பாட்டு வித்தியாசம் தெளிவாகவே தெரியும்.

ஏன் எல்லாச் சிறுவர்களும் ஒரே விதமான பழக்க வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்ற கேள்வி எழுகையில், மனிதர்கள் தமது இயல்பு நிலையை விட்டு வடிவமைப்புக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டுவிட்டார்கள் என்பது தெரியத் தொடங்கிவிடும்.

இதனை இன்னும் எளிமையாகச் சொல்வதானால் பானை சட்டி செய்வோன் தான் செய்யப் போகும் பாத்திரத்திற்காக சரியான மண்ணை எடுத்து அளவாக தண்ணீர் விட்டு தேவையான அளவு பிசைந்து தனது கற்பனையில் கொண்ட பாத்திரத்தை உருவாக்குகிறானோ அதே போலத்தான் நாடுகள் தமக்குரிய பிரஜையை உருவாக்குகின்றன.

சிசு குழந்தையாகி சிறுவனாகும்  போது பெற்றோரால் குழந்தை  எப்படி உட்கார வேண்டும், எப்படி இருந்து சாப்பிட வேண்டும். என்ன நேரத்திற்கு நித்திரை கொள்ள வேண்டும் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து வடிவமைக்கப்படுகிறான்.

சிறுவன் எப்படியானவனாக வளர வேண்டும் என்பதைப் பெற்றோர் தீர்மானித்து அதற்கேற்ற முறையில் அவனுக்குள் ஏற்படும் சுதந்திர உணர்வை பெற்றோர் மறுத்து அல்லது கண்டு கொள்ளாமை ஊடாக தாம் விரும்பியதை நிறைவேற்றுகின்றனர்.

தனது சுதந்திர எண்ணத்திற்கு எதிரான நிர்ப்பந்த நிலையாக அவனது மனம் பெற்றோரின் கட்டளையை மறுத்து நின்ற போதும் ஒன்றும் செய்யாத நிலையில் சிறுவன் அதனை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.

பெற்றோர் மற்றைய சிறுவர்களை ஒப்பீடு செய்து தனது பிள்ளை, மற்றைய சிறுவர்களை விட தனித்துவம் உள்ளவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இன்னும் அதிகப்படியான அழுத்தங்களைச் சிறவனுக்குக் கொடுத்து சிறுவனை இசைவாக்கம் பெற்றவனாக மாற்றிவிடுகின்றனர்.

மற்றைய சிறுவர்களைச் சுட்டிக் காட்டி, அவர்களைவிட நீ உயர்ந்தவனாக வேண்டும் என்று தொடர்ந்து அவனுக்குச் சொல்லி கொடுத்து பழக்கத்திற்கு அடிமையாக்கிவிடுகின்றனர்.

சிறுவனின் மேல்தட்டு மனதில் இயல்பாகவே இருந்த சுதந்திர உணர்வு தொடர்ச்சியான அறிவுரைகளால் நீக்கப்படுகின்றது.

தமிழர் சமுதாயத்தைப் பொறுத்தவரையில் இன்னொரு விடயத்தையும் ஊன்றிக் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது.ஊராரின் பார்வையில் எமது பிள்ளைகள் உயர்ந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக சிறுவர்கள் நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள்.

பெற்றோர் போடும் கட்டுப்பாடுகளை எதிர்க்கும் வலிமை சிறுவர்களிடம் இருக்காது. விளையாடப் போகும் நேரத்தில் படிக்கச் சொல்கிறார்களே எனச் சிறுவர்கள் எண்ணுவார்கள். ஆனால் கவலையுடன் பெற்றோரின் கட்டளையை ஏற்கிறார்கள்.

முரண்டு பிடிக்கும் பிள்ளையை மிரட்டி தமது எண்ணத்தை பெற்றோர் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.இங்கே பெற்றோரின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப அவரவரின் பிள்ளைகள் வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள்.சிறுவர்களின் சுதந்திர உணர்வு சிதைக்கப்படுகின்றது.

சிறுவன் என்ற வயது நிலையில் தொடர்ச்சியாக பிள்ளைகளின் இயல்பு நிலைக்கு அப்பால் பெற்றோரல் சட்டமாகவே விதிக்கப்படும் கட்டளையின் பயனாக, சிறுவர்கள் அதற்கு பழக்கப்பட்டு  இசைவாக்கம் பெற்று விடுகிறார்கள்.

இத்தொடர்ச்சி நிலை வாலிப வயதிலும் தொடர்கின்றது. உலகில் உள்ள பல்வேறு இன மக்கள் பரம்பரைபரையாக கடைபிடித்து வரும் பழக்க வழக்கங்களை தொடர்ந்தும் கடைப்பிடித்து வருவதற்குக் காரணம் அது அவர்களின் மூளையில் மரபணுக்கள் போல தொடர்நிலை கொண்டவை போல இருப்பதாலேயே.

இரு இனங்களை மட்டுமே உதாரணமாக எடுத்து வடிவமைப்பு விடயத்தை நோக்குவோம்.

வாலிப வயது கொண்ட ஐரோப்பிய காதல் ஜோடியையும், அதே போல வாலிப வயதைக் கொண்ட தமிழ்க் காதல் ஜோடியையும் எடுத்துக் கொள்வோம்.

காதல் என்பது உடல் மீதான ஆசை மட்டுமல்ல அது காமமும் சம்பந்தப்பட்டதே. அவரவர் இனத்தை, அவரவர் சார்ந்த பண்பாட்டை ஒரு புறம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு அவ்விரு காதல் ஜோடிக்கும் ஏற்படும் காதல் காமம் இரண்டுக்குமான வேதியல் மாற்றத்தால் அவரவர் உடலில் ஏற்படும் மாற்றத்தால், ஒருவரையொருவர் பார்க்க அவாக் கொள்ளுதலும் பார்த்தவுடன் தழுவ ஆசைப்படும் உணர்வும் உணர்ச்சியும் ஒன்றாகவே இருக்கும்.

ஆனால் ஐரோப்பியக் காதல் ஜோடி கண்ட மாத்திரத்திலேயே தழுவுக் களிக்கும். இதழோடு இதழைச் சேர்த்து காமத்தின் முதல் படியை அனுபவிப்பார்கள்.பொதுமக்கள் முன்னால்கூட தழுவிக் கொள்வதையும் உடல்கள் ஒன்றிணைந்த ஸ்பரிசத்தையும் அவர்கள் அனுபவிப்பதைக் காண முடிகின்றது.

ஆனால் தமிழக் காதல் ஜோடிக்கும் காதலும் காமமும் சார்ந்த வேதியல் மாற்றம் உடலில் ஏற்பட்டாலும், ஒருவரையொருவர் கண்ட மாத்திரத்தில் களிப்புற்றாலும், இரண்டு உடல்களுமே தழுவ ஆசைப்பட்டாலும், இருவரின் இதழ்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைய ஆசைப்பட்டாலும் காலம் காலமாக பெற்றோரால், சமூகத்தின் பார்வையால் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டதற்கிணங்கவே அவ்விரு காதல் ஜோடியும் காம உணர்வை அடக்கிக் கொண்டு காதலை மட்டுமே வெளிப்படுத்துவர்.

அதே வேளை தமிழ்க் காதலர்களிடத்தில், தனது காதலியைக் கண்ட காதலனும், காதலனைக் கண்ட காதலியும் உடலால் ஒருவரை ஒருவர் தழுவாது எல்லை போட்டு நின்றாலும் மனம் அதற்குக் கட்டுப்படாது, மனம் தழுவிக் கொள்ளாது. 

இருவர் மனமும் ஆசை தீரத் தழுவும். இவ்விரு காதல் ஜோடியும் மறைவிடத்திலோ அல்லது யாருமே பார்க்காத இடத்திலோ ஆசை தீர தழுவிக் கொள்ளலுக்கும் இதழோடு இதழ் இணைத்துத் தமது உணர்வை வெளிப்படுத்த வாய்ப்புண்டு.

ஐரோப்பிய காதல் ஜோடி, காதலையும் காமத்தையும் வெளிப்படுத்தும் சுதந்திரத்தை தமிழ்ச் சமூகம் தமிழ்க் காதல் ஜோடிக்குக் கொடுக்கவில்லை. 

அவர்களுக்குத்  திருமணத்துக்கு முன் இப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்வது தவறு எனக் காலம் காலமாக சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டு வடிவமைக்கப்பட்டதன் விளைவே உடலும் மனமும் ஆசைப்பட்ட போதும் அவர்களால் சுதந்திரமாக ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்ட உணர்வையோ ஆசையையோ வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. இங்கேயும் இயல்பாகத் தோன்றும் சுதந்திர உணர்வு வடிவமைப்புக்குள் சிதைக்கப்படுகின்றது.

16 வயதைக் கடந்த ஐரோப்பிய காதல் ஜோடிகள் சந்திப்பதற்கோ கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வதற்கோ தழுவுவதற்கோ ஐரோப்பியச் சமூகத்தில் தடையில்லை. 

அவர்களிருவரின் விருப்பத்திற்கமைய பாதுகாப்பான உடல் உறவுக்கும் தடையில்லை. விருப்பமின்மை, பலாத்காரம் போன்றவை கடுமையான குற்றச் செயல்களாகவே கருதப்படுகின்றன. இது ஐரோப்பிய சமூகத்தின் வடிவமைப்பாகும்.

அதே பதினாறு 16 வயது தமிழ்ச சமூகத்தில்  இது சிக்கலான வயதாகக் கருதப்படுகின்றது. இந்த வயதுடையவர்களின் உடல் வேதியல் மாற்றங்களால் காதல் காம உணர்ச்சிகள் கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் வயதாகும்.

இந்த வயதில் எடுக்கும் முடிவுகள் எதுவுமே அறிவு சார்ந்ததாக இருக்க முடியாது, உடல் சார்ந்ததாகத்தான் இருக்க முடியும் என்பது தமிழ்ச் சமூகத்தின் உறுதியான நிலைப்பாடாகும்.அதனால் தமிழ்ச் சமூக காதல் ஜோடிகள் அல்லது பருவ வயதினர் தமது சுதந்திர உணர்வை தமிழ்ச் சமூகத்தின் வடிவமைப்புக்குள் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளனர்.

திருமணம் செய்து கொண்ட ஐரோப்பிய கணவன் மனைவியவர் கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வதைக் காண முடிகின்றது. ஆனால் தமிழ்ச் சமூகத்தில் அதனைக் காண முடியாது. மிக மிக மிக அரிதாகவே அதனைக் காண முடியும். 

அப்படிக் கைகோர்த்துச் செல்வதை விரும்பாமை என்பது கூச்சப்படுதல் என்ற வடிவமைப்புக்குள் உள்படுத்தப்பட்டுள்ளது. யாராவது பார்த்தால் ஏதாவது நினைப்பார்களோ என்ற எண்ணமும் ஒரு காரணமாகும்.

காலம் காலமாக தொடரப்பட்டு வரும் இந்நிலையானது ஒரு உறுதியான வடிவமைப்பாக மாறிவிட்டது. கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வது தவறில்லை என்ற அவர்களின் உள்மனம் சொன்னாலும் அதனை அவர்கள் செய்யமாட்டார்கள். இது இப்படித்தான் என்ற வடிவமைப்புக்குள்ளிருந்து அவர்கள் வெளியே வர மாட்டார்கள். அவர்களின் சுதந்திர உணர்வு இங்கே தகர்க்கப்பட்டுள்ளது.

மனிதர்களின் உடல் சார்ந்து நிற்கும் பிரதிபலிப்புகளே முக்கியம் பெறுகின்றன. 

ஏனெனில் இந்த உலகம் பல கோடி மக்களையும், அவரவர்க்கு மொழி ரீதியாகவும், இனங்கள் ரீதியாகவும், மதங்கள் ரீதியாகவும், கலை - பண்பாட்டு ரீதியாகவும், நாடு ரீதியாகவும் ஒன்று போல் மற்றது இல்லையென்று இருந்தாலும் தனிமனித அலகு என்ற அடிப்படையில் மேலே கூறியவற்றை மட்டுமே அவர்களின் மூளையிலிருந்து அகற்றிவிட்டு அவர்களின் உடலை ஆராய்ந்தால் ஒரே விதமான வேதியல் மாற்றங்களே நிகழும்.

உலக மனிதர்கள் வடிவமைக்கப்பட்டவர்களாக மாறுவதற்குக் காரணம் மேலே கூறப்பட்ட அடையாளப்படுத்தல்களேயாகும்.

ஒவ்வொரு நாட்டினமும் தமது சட்டங்களைக் கொண்டும், மொழி ரீதியாகவும், கலை பண்பாட்டு ரீதியாகவும், மத ரீதியாகவும் தேசிய ரீதியாகவும் ஆட்சியாளர்களாலும் வடிவமைக்கப்படுகின்றனர்.

(தொடரும்)

அப்பாவும் வீடும்

ஏலையா க.முருகதாசன்

'டேய் ரஜன் அப்பாவைக் காணவில்லையடா, டேய் எழும்படா. துளசி அப்பாவைக் காணவில்லையடி  எழும்படி'

தனக்குப் பக்கத்தில் படுத்திருந்த கணவரைக் காணவில்லையென்ற பதைபதைப்புடன் வீடு முழுக்கத் தேடிய சகுந்தலா மகனின் அறைக்கதவையும் மகளின் அறைக்கதவையும் வேகமாகத் தட்டுகிறாள்.

மகனும் மகளும் அவசரமாக' அப்பாவைக் காணவில்லையா' எனச் சொல்லியவாறு  ஒரே நேரத்தில் கதவைத் திறக்கிறார்கள். தாயின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் புகுபுகுவெனக்  கொட்டுகிறது.

'அம்மா வீடு முழுக்கத்  தேடினீங்களா, துளசி கேட்க, 'எல்லா இடத்திலையும் தேடிப் போட்டன் ஒரு இடத்திலையும் இல்லையடி' இந்த மனுசன் எங்கை போச்சுதோ தெரியேலையே இப்ப நான் என்ன செய்வேன் கடவுளே' சகுந்தலா ; வாய்விட்டு அழுதபடி படியிறங்கி கூடத்துக்கு வர 'அழதையம்மா அப்பா சில நேரம் நடக்கப் போயிருப்பார்' என ரஜன் சொல்ல 'இந்த இரவு பன்னிரண்டு மணியிலோ நீ போய் ஒருக்கா காருக்குள்ளை பார்' என தாய் சொல்ல. போன வேகத்திலேயே திரும்பி வந்து ' அங்கையும்  இல்லை'என்கிறான்.

'அவரை எங்கை போய் தேடுவன்' என அழுதபடியே தாய் இருக்க மகனும் மகளும் தாயின் இரு பக்கத்திலும் போய் இருக்கிறார்கள்;.'எல்லாம் இவனாலைதான் வந்தது' 'இவன் என்னம்மா செய்தவன் டேய் அப்பாவோடை சண்டை போட்டியா' எனத்; துளசி கேட்க'இல்லை' என அவன் சொல்ல,'கொண்ணன் பொய் சொல்கிறான், இவ்வளவு காலத்திலை கொப்பா அழுது பார்த்தது இல்லை. படுத்தபடி கண்ணீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தார்.அழாதையுங்கோ எனச் சொல்லியும் அழுதாரடி' 'அப்பா அழுமளவுக்கு சண்டை போட்டியா சொல்லடா சொல்லாட்டி அண்ணன் என்றுகூட பார்க்காமல் அடிப்பன் சொல்லடா'துளசி கண்கலங்கிக் கேட்க எதுவுமே சொல்லாது கண்கலங்கியபடி குனிந்த தலை நிமிராது ரஜன் இருந்தான்.

தாய், அன்று மாலை நடந்த சம்பவத்தைத் சொல்லத் தொடங்கினாள்.'கொப்பா கார் திருத்தினாரல்லோ அதாலை  300யூரோ வீட்டுக்குக் கட்ட குறைந்ததாலை இவனிட்டை பயிற்சிக் கல்லூரியில் கொடுக்கும் சம்பளக் காசிலிருந்து 300 யூரோ கடனாகத் தரும்படி கேட்க, உங்களை யார் வீடு வாங்கச் சொன்னது, எங்களை நம்பி ஏன் வீடு வாங்கினனீங்கள். என்னிடம் காசு இல்லை' இவன் சொல்ல, 'எல்லாம் உங்களுக்காகத்தான் வாங்கினாங்கள் ' என்று அவர் சொல்ல,இவன் 'நாங்கள் கேட்டனாங்களே வீடு வாங்கச் சொல்லி எல்லாரும் வீடு வாங்கினம் என்று கௌரவத்திற்குத்தானே வீடு வாங்கினனீங்கள்' என்று இவன் சொல்ல' நன்றி கெட்ட பிள்ளைகள்' அவர் சொல்ல, 'பிள்ளைகளைப் பெறாமல் விட்டிருக்க வேண்டும்' என்று இவன் சொல்ல வாய்த்தர்க்கம் முற்ற இடையிலை நான் வந்து தடுக்க 'கொப்பா இனிச் செத்தாலும் இவனிட்டடை ஒரு சதமும் வாங்கமாட்டன்' என்று சொல்ல  இரண்டு பேரையும் சும்மா இருங்கள் என சமாதானப்படுத்தினன். இதுவரையில் கொப்பா இவனிட்டை ஒரு சதமும் வாங்கினது இல்லை காசு இல்லையென்றால்; இல்லையப்பா என்று ஒற்றைச் சொல்லில் சொல்லியிருக்கலாம்.இவ்வளவு கதை கதைக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.காசு இல்லையென்று சொல்லியது அவருக்குக் கவலை இல்லை கொண்ணன் கதைத்த விதந்தான் பிழை'தாயார் சொல்லி முடிக்க முந்தி ' ஏண்டா அப்படிக் கதைத்தனி அவர் ஒரு தெய்வமடா, தனக்கென்று இதுவரையில் ஏதாவது வாங்கியிருக்கிறாரா?. போடுறதுக்கு ஒரு நல்ல காற்சட்டை இல்லை. இரண்டு காற்சட்டையும் மூன்று சேர்ட்டுந்தான் வைத்திருக்கிறார். பத்து வருசமாக அதைத்தான் அதைத் தோய்த்துத் தோய்த்து போடுகிறார்.அவரோடு போய் வாய் காட்டியிருக்கியே நீ எனக்கு அண்ணன,; எனக்குப் புத்தி சொல்ல வேண்டியவன் நீ, ஆனால் நான் உனக்கு புத்தி சொல்றன் என்று துளசி பொரிந்து தள்ளினாள்.
'நாங்கள் எங்களுக்கென்றொரு சொந்தமான வீட்டில் சநதோசமாக இருக்க வேண்டுமென்பதற்குத்தான் வீடு வாங்கினார். இந்த வீட்டைப் பார், இது வீடு இல்லை எங்கடை அப்பா, தண்ணியும் சிமெந்தும் கலந்து பூசவில்லை அப்பாவின் வியர்வையைக் கலந்துதான் இந்த வீடு கட்டப்பட்டிருக்கு. வேலைக்குப் போட்டு வந்து ரெஸ்டோறன்றுக்கு ஓடுகிறார். சனி ஞாயிறு வேறு வேலைக்குப் போகிறார். 

ஒருநாளாவது ஓய்வு எடுத்து இருக்கிறாரா இல்லையே. ஒரு கலியாண வீட்டிலோ வேறை நிகழ்விலோ அரைகுறையாகச் சாப்பிட்டுவிட்டு வேலைக்கு ஓடுகிற அப்பாவைத்தான் நான் பார்த்து வருகிறன். ஆனால் நீ.........., நாங்களிருவரும் சந்தோசமாய் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் அப்பா அம்மாவின் வாழ்வு, அப்பாவை இந்த நேரத்திலை வெளிக்கிட்டுப் போகுமளவிற்கு செய்துவிட்டியே. உனக்கு அப்பாவைவிட 300யூரோ பெரிசாகப் போயிட்டுது. ஆனால் நான் வேலை செய்கேக்கிலை இப்படிக் கேவலமாக நடக்க மாட்டன் முழுக்காசையும் கொடுப்பன். அவர் எப்படி வாழ்கிறார் என்றது எனக்குப் புரியுது உனக்குப் புரியேலை' துளசி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு கார் வந்து நிற்கிறது. 
அதிலிருந்து அப்பாவும் அவரின் நண்பர் தர்மபாலனும் இறங்கி வருகின்றனர். நேரம் இரவு இரண்டு மணி. தகப்பன் வருவதைக் கண்டதும் மூவரும் கதவடிக்கு ஓடுகின்றனர்.

கணவனைக் கண்டதும் சகுந்தலாவிற்கு நின்றிருந்த அழுகை மீண்டும் வர போன உயிர் திரும்பி வந்ததாக உணருகிறாள்.' அப்பா ' என அழுதபடி தந்தையின் கைகளை துளசியும் ரஜனம் பிடிக்கிறார்கள்.

உள்ளே வந்த தர்மபாலனிடம் 'இவரை  எங்கையண்ணை இருந்தவர்;. இவர் சொல்லாமல் இரவு வெளிக்கிட்டுப் போயிட்டார். நாங்கள் பட்ட பாடு கடவுளுக்குத்தான் தெரியும். ஏதாவது மொக்குத்தனமான முடிவெடுத்திட்டாரோ என்று என்னுடைய உயிர் என்னிட்டையே இல்லை. ஏனப்பா இப்படிச் செய்தனீங்கள்' என்று மனைவி கேட்க எதுவுமே பேசாது வந்து அமர்கிறார் துளசி போய் தந்தைக்கு அருகிள் அமர்கிறாள்.

தர்மபாலனை இருக்கச் சொல்லியும் இருக்கவில்லை.'என்ன இன்னும் காணவில்லையென்று மனுசி தேடிக் கொண்டிருக்கும் 'என்றுசொல்லியவாறு கனகராஜாவை எங்கு கண்டனான் என்பதைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.

வேலை செய்யிற இடத்திலை மேலதிக நேர வேலை செய்துவிட்டு வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தன்.உங்கடை வீட்டிலை இருந்து இரண்டு கிலோ மீற்றர் தூரத்திலை ஒரு பூங்கா இருக்குதே அதைக் கடந்து வந்து கொண்டிருக்கையில் றோட்டோர வாங்கில் ஒரு ஆள் இருப்பதை என் கடைக்கண் கண்டுவிட்டது. அது கனகராஜா மாதிரி இருக்க..ச்சே...அவர் ஏன் இந்த நேரத்திலை இங்கிருக்கிறார் என எண்ணிய நான், ஒருக்கா இவர்தானோ என ஐமிச்சப்பட்டு காரை றிவேர்ஸ் எடுத்துக் கொண்டு போய்ப் பார்த்தால் இவர்தான் இருந்தார் '.

'இந்த நேரத்திலை ஏன் இங்கை இருக்கிறியள் என்று கேட்டன்.'சும்மாதான் இருக்கிறன்'என்றார். நான் எதையும் விபரமாகக் கேட்க விரும்பமில்லை.இரவு ஒன்றரை மணிக்கு ஒருவர் பூங்காவில் வந்து ஊட்கார்ந்திருக்கிறார்,ஏதோ பிரச்சினை இருக்கிறது எனக்குப் புரிந்துது. எழுப்பிக் காரில் கூட்டிக் கொண்டு வரும் போது நடந்ததைச் சொன்னார்'

'என்னதான் இருந்தாலும் கனகராஜ் வீட்டைவிட்டு வெளிக்கிட்டிருக்கக்கூடாது, அங்கை பார் அந்த மூன்று பேரின்ரை முகத்தையும், என்னவெல்லாம் நினைச்சுப் பதறியிருப்பார்கள்'

'அண்ணை இவர் தனியக உழைக்கிறாரே நானும் உதவியாக இரப்பம் என்று நானும் ஏதாவது வேலைக்குப் போகப் போறன் எண்டு சொல்ல அதொன்றும் வேண்டாம், மாடு மாதிரி வீட்டு வேலைகளைச் செய்கிறாய் தாய் வீட்டிலை இருந்தால்தான் பிள்ளைகளுக்கு தாய் தகப்பனிலை பாசம் வரும் பிள்ளைகள் வெளியிலை போட்டு வரும் போது'அம்மா' என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டு வரும் போது தாய் குரல் கொடுத்தால் பிள்ளைகளுக்கு நிம்மதியாக இருக்கும். தாயின்ரை கையாலை சாப்பாடு கொடுத்தால் எவ்வளவு சந்தோசப்படுவார்கள், நீ ஒன்றும் வேலைக்குப் போக வேண்டாம், நான் உனக்காகவும் பிள்ளைகளுக்காகவும் எவ்வளவும் கஸடப்படுவன் என்றவர்.அதுதான் ரஜன் அப்படிச் சொன்னதும் அவராலை தாங்க முடியாமல் போய்விட்டுது...'

'சரி..சரி...இளம்பிள்ளையள் என்றால் அப்படி இப்படி இருக்கத்தான் செய்வினம்.......சரி...இனி அதைப்பற்றி யோசிக்காமல் போய்ப் படுங்கோ என்று சொல்லிவிட்டு தர்மபாலன் போய்விடுகிறார்.

எதுவுமே பேசாது தான் செய்த தவறை உணர்ந்து அமைதியாகக் கண்கலங்கி இருந்த ரஜன், ஓடிச் சென்று முழங்காலில் இருந்தபடி தந்தையின் முழுங்காலில் தலை வைத்தபடி குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதபடி 'அப்பா தயவு செய்து என்னை மன்னியுங்கள்.......தயவு செய்து மன்னியுங்கள் அப்பா.....நான்  உங்களோடை அப்படிக் கதைச்சது பிழைதான்......நீங்கள் எங்களுக்காக எவ்வளவோ கஸ்டப்படுகறீர்கள். நான் அதை உணராமல் சொல்லிப் போட்டன். என்ரை காசிலை இனி ஒவ்வொரு மாதமும் தருவன்' அவன் சொல்ல, அவனை எழுப்பி தனக்கருகில் இருத்தி அவனின் தலையை தனது தோளோடு அணைத்து 'ரஜன் நீ உழைக்கிற காசு உங்களுக்குத்தான், நீங்கள் இளம்பிள்ளைகள் உங்களுக்கும் நிறைய ஆசைகள் இருக்கும். எனக்கு நீங்கள் தரவேண்டாம். எப்பவாவது ஏதாவது காசு தேவையென்றால் உதவி செய் அது போதும். நானும் அவசரப்பட்டு வெளிக்கிட்டுப் போயிட்டன். நீ சொன்னது மனதிலை குத்திப் போட்டுது. சரி.....போய்ப் படுங்கோ....என்று சொல்லியவாறு கனகராஜா எழுகிறார். 

படுக்கையில் கணவனின் தலையை தனது மார்பில் வைத்து அணைத்தபடி அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள் மனைவி சகுந்தலா.