WELCOME TO PANNAGAM.COM & PTV

பண்ணாகம் இணையம்

சிறுகதைகள்

மனிதர்கள் சுதந்திரமானவர்கள் அல்லர், அவர்கள் வடிவமைக்கப்படும் உயிரினங்களே.

ஏலையா க.முருகதாசன்

உலக நாடுகள் தமது சிந்தாத்திற்கு அமையவும், கொள்கைகள் கோட்பாடுகள் வழியாகவும் தமக்கான அரசின் பாதையை வகுத்து நாட்டையும் மக்களையும் நிர்வகித்து வருகின்:றன.

ஆனால் சர்வாதிகாரப் போக்குடைய நாடுகளாகட்டும், மனிதர்களின் தனிமனித சுதந்திரமே தமது அரச கோட்பாடு என சொல்லிக் கொள்கிற நாடுகளாகட்டும் மனிதர்களிடம்  இயல்பாக எழுகின்ற சுதந்திரத்தை ஒத்த சுதந்திரத்தை வழங்குவதில்லை. தமக்குத் தேவையான விதத்தில் மக்களை வடிவமைத்து தாங்கள் சுதந்திரமானவர்கள் என மக்களை நம்ப வைத்து வருகின்றன.

ஒரு இயந்திரத்திற்கு தேவையான பாகத்தை ஒரு தொழிற்:சாலையின் ஒரு பிரிவு வடிவமைப்பது போல ஒவ்வொரு நாடும் தமது சிந்தாத்திற்கு ஏற்றாற் போலவே மக்களை தமக்குரிய மனிதர்களாக வடிவமைக்கிறார்கள்.

சர்வாதிகார நாடுகள் மக்களை தமது இஸ்டத்திற்கு ஆட்டுமந்தைகள் போல உருவாக்கி வழி நடத்துகிறார்கள் என்று சொல்லிக் கொள்கிற நாடுகளே தமது மக்களையும் அதே போன்று அந்த மக்களை தமது நாட்டுக்கு ஏற்றாற் போல உருவாக்கி விடுகிறார்கள்.

உலக நாடுகளின் தொகுப்பாக இருக்கின்ற கண்டங்களில் உள்ள நாடுகளை அந்த நாட்டு மக்கள் என விளித்தே அழைக்கப்படுகின்றனர்.

மனித உடலில் உள்ள உறுப்புகளுக்கு தேவையான வேதியல் செயல்பாடுகள் எல்லா மனித உயிர்களுக்கும் பொதுவானதே. மனிதர்களுக்கு ஏற்படுகின்ற பசி,தாகம், காமம், காதல், தூக்கம், நவரசஉணர்வுகள்; என அனைத்தும் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதே. 

மனிதர்களின் நிறங்களுக்கு ஏற்றதாகவோ அந்தந்த நாட்டு மக்களின் தோற்றத்திற்க ஏற்பதாகவோ அவை மாறுவதில்லை. 

இவ்விதியானது இச்செயல்பாடுகளின் வழியாக ஒன்று போல உலக மக்கள் வேற்றுமை இல்லாது அடையாளப்படுத்துவது இல்லை.எனவே மக்கள் தத்தமது நாட்டுக்க ஏற்றாற் போல செம்மைப்படுத்தப்பட்டு வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள்.

உலக மக்களை எடுத்துக் கொண்டால், அவரவர் அந்தந்த நாட்டு மக்கள் என்று சொல்லக்கூடிய விதத்தில் அந்தந்த நாட்டுக்கு ஏற்ற விதத்தில் வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள் அல்லது தயாரிக்கப்படுகிறார்கள்.

மொழி, மதம், பண்பாடு, நாட்டுக்கான சட்டதிட்டங்கள்;, கலை, இலக்கியம் போன்ற தொழிற்சாலைகளில் மனிதர்களுடைய எண்ணங்களும் இயல்பாகத் தோன்றும் சுதந்திர உணர்வும் அவர்களுக்கு தெரியாமலே மெதுமெதுவாக அகற்றப்பட்டு அவர்களை இசைவாக்கத்திற்குள் அடிமைப்படுத்தி தமக்குரிய மொழி, தமக்குரிய மதம்,பண்பாடு,தமது நாட்டுக்கான சட்டதிட்டங்கள், கலை இலக்கியம் போன்றவை இது எமது அடையாளம் இது எமது தேசியம் என்ற தொடர்ச்சியான சொல்லாடல்களுடன் புகுத்தப்படுகின்றன.

இவை தொடர்ச்சியாக காலம் காலமாக சொல்லப்படுவதால் அதற்கு இசைவானவர்களாக மக்களும் மாறிவிடுகிறார்கள்.பொதுவாக இது மக்களை நோக்கிச் சொல்லப்படுகினும், அவை தனித்தனி மனிதனைச் சென்றடைகின்றது.

ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தான் வடிவமைக்கப்படுகிறேன் என்பதை அறியாமலே தான் சுதந்திரமானவன் என நினைக்கிறான். தான் தனது நாட்டுக்கு ஏற்ற பாத்திரமாக மாற்றப்பட்டுள்ளேன் என அவனால் அறிய முடியாது.

தமது இருப்பினை தமக்குரிய தனித்துவ அடையளாளமாக அந்தந்த நாட்டுக்குரிய மக்கள் அதனை அங்கீகரிக்க வேண்டிய, பெருமை கொள்ள வேண்டிய  நிலைக்குள் தாமாகவே சென்றுவிடுகின்றனர். 

மனிதர்களை தமது நாட்டுக்குரியவர்களாக வடிவமைப்பதில் முதலிடம் வகிப்பது பெற்றோர்களோ.
தாயின் கருப்பையைவிட்டு வெளியே வரும் சிசுவே தனது சுதந்திரத்தை இழந்துவிடுகிறது. அது என்ன நினைக்கிறதோ அதைச் செய்யப்  பெற்றோர் விடுவதில்லை. அது எந்த நாட்டு பெற்றோர்களுக்குப் பிறந்ததோ அந்த நாட்டுக்குரிய பிரஜையாக பெற்றோரால் ஆரம்பநிலை வடிவமைப்பு நடைபெறுகின்றது.

சிசு குழந்தையாகி சிறுவனாகும் போது,இது உனது மொழி என அவனுள் மொழி புகுத்தப்படுகின்றது.பிறகு இது உனது மதம் எனச் சொல்லிக் கொடுக்கப்படுகின்றது.
ஒரு இனம் தமது வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கும் பழக்கவழக்கங்களே பண்பாடாக மாறுவதால் பெற்றோரும் இது எங்களுடைய பண்பாடு இதை நீ கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதைச்  சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்.

பல்வேறு பண்பாடுகளைக் கொண்ட சிறுவர்களை ஒரே இடத்தில் இருத்திவிட்டு அவர்களை உன்னிப்பாக கவனித்தால் பண்பாட்டு வித்தியாசம் தெளிவாகவே தெரியும்.

ஏன் எல்லாச் சிறுவர்களும் ஒரே விதமான பழக்க வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்ற கேள்வி எழுகையில், மனிதர்கள் தமது இயல்பு நிலையை விட்டு வடிவமைப்புக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டுவிட்டார்கள் என்பது தெரியத் தொடங்கிவிடும்.

இதனை இன்னும் எளிமையாகச் சொல்வதானால் பானை சட்டி செய்வோன் தான் செய்யப் போகும் பாத்திரத்திற்காக சரியான மண்ணை எடுத்து அளவாக தண்ணீர் விட்டு தேவையான அளவு பிசைந்து தனது கற்பனையில் கொண்ட பாத்திரத்தை உருவாக்குகிறானோ அதே போலத்தான் நாடுகள் தமக்குரிய பிரஜையை உருவாக்குகின்றன.

சிசு குழந்தையாகி சிறுவனாகும்  போது பெற்றோரால் குழந்தை  எப்படி உட்கார வேண்டும், எப்படி இருந்து சாப்பிட வேண்டும். என்ன நேரத்திற்கு நித்திரை கொள்ள வேண்டும் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து வடிவமைக்கப்படுகிறான்.

சிறுவன் எப்படியானவனாக வளர வேண்டும் என்பதைப் பெற்றோர் தீர்மானித்து அதற்கேற்ற முறையில் அவனுக்குள் ஏற்படும் சுதந்திர உணர்வை பெற்றோர் மறுத்து அல்லது கண்டு கொள்ளாமை ஊடாக தாம் விரும்பியதை நிறைவேற்றுகின்றனர்.

தனது சுதந்திர எண்ணத்திற்கு எதிரான நிர்ப்பந்த நிலையாக அவனது மனம் பெற்றோரின் கட்டளையை மறுத்து நின்ற போதும் ஒன்றும் செய்யாத நிலையில் சிறுவன் அதனை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.

பெற்றோர் மற்றைய சிறுவர்களை ஒப்பீடு செய்து தனது பிள்ளை, மற்றைய சிறுவர்களை விட தனித்துவம் உள்ளவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக இன்னும் அதிகப்படியான அழுத்தங்களைச் சிறவனுக்குக் கொடுத்து சிறுவனை இசைவாக்கம் பெற்றவனாக மாற்றிவிடுகின்றனர்.

மற்றைய சிறுவர்களைச் சுட்டிக் காட்டி, அவர்களைவிட நீ உயர்ந்தவனாக வேண்டும் என்று தொடர்ந்து அவனுக்குச் சொல்லி கொடுத்து பழக்கத்திற்கு அடிமையாக்கிவிடுகின்றனர்.

சிறுவனின் மேல்தட்டு மனதில் இயல்பாகவே இருந்த சுதந்திர உணர்வு தொடர்ச்சியான அறிவுரைகளால் நீக்கப்படுகின்றது.

தமிழர் சமுதாயத்தைப் பொறுத்தவரையில் இன்னொரு விடயத்தையும் ஊன்றிக் கவனிக்க வேண்டியுள்ளது.ஊராரின் பார்வையில் எமது பிள்ளைகள் உயர்ந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக சிறுவர்கள் நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள்.

பெற்றோர் போடும் கட்டுப்பாடுகளை எதிர்க்கும் வலிமை சிறுவர்களிடம் இருக்காது. விளையாடப் போகும் நேரத்தில் படிக்கச் சொல்கிறார்களே எனச் சிறுவர்கள் எண்ணுவார்கள். ஆனால் கவலையுடன் பெற்றோரின் கட்டளையை ஏற்கிறார்கள்.

முரண்டு பிடிக்கும் பிள்ளையை மிரட்டி தமது எண்ணத்தை பெற்றோர் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.இங்கே பெற்றோரின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப அவரவரின் பிள்ளைகள் வடிவமைக்கப்படுகிறார்கள்.சிறுவர்களின் சுதந்திர உணர்வு சிதைக்கப்படுகின்றது.

சிறுவன் என்ற வயது நிலையில் தொடர்ச்சியாக பிள்ளைகளின் இயல்பு நிலைக்கு அப்பால் பெற்றோரல் சட்டமாகவே விதிக்கப்படும் கட்டளையின் பயனாக, சிறுவர்கள் அதற்கு பழக்கப்பட்டு  இசைவாக்கம் பெற்று விடுகிறார்கள்.

இத்தொடர்ச்சி நிலை வாலிப வயதிலும் தொடர்கின்றது. உலகில் உள்ள பல்வேறு இன மக்கள் பரம்பரைபரையாக கடைபிடித்து வரும் பழக்க வழக்கங்களை தொடர்ந்தும் கடைப்பிடித்து வருவதற்குக் காரணம் அது அவர்களின் மூளையில் மரபணுக்கள் போல தொடர்நிலை கொண்டவை போல இருப்பதாலேயே.

இரு இனங்களை மட்டுமே உதாரணமாக எடுத்து வடிவமைப்பு விடயத்தை நோக்குவோம்.

வாலிப வயது கொண்ட ஐரோப்பிய காதல் ஜோடியையும், அதே போல வாலிப வயதைக் கொண்ட தமிழ்க் காதல் ஜோடியையும் எடுத்துக் கொள்வோம்.

காதல் என்பது உடல் மீதான ஆசை மட்டுமல்ல அது காமமும் சம்பந்தப்பட்டதே. அவரவர் இனத்தை, அவரவர் சார்ந்த பண்பாட்டை ஒரு புறம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு அவ்விரு காதல் ஜோடிக்கும் ஏற்படும் காதல் காமம் இரண்டுக்குமான வேதியல் மாற்றத்தால் அவரவர் உடலில் ஏற்படும் மாற்றத்தால், ஒருவரையொருவர் பார்க்க அவாக் கொள்ளுதலும் பார்த்தவுடன் தழுவ ஆசைப்படும் உணர்வும் உணர்ச்சியும் ஒன்றாகவே இருக்கும்.

ஆனால் ஐரோப்பியக் காதல் ஜோடி கண்ட மாத்திரத்திலேயே தழுவுக் களிக்கும். இதழோடு இதழைச் சேர்த்து காமத்தின் முதல் படியை அனுபவிப்பார்கள்.பொதுமக்கள் முன்னால்கூட தழுவிக் கொள்வதையும் உடல்கள் ஒன்றிணைந்த ஸ்பரிசத்தையும் அவர்கள் அனுபவிப்பதைக் காண முடிகின்றது.

ஆனால் தமிழக் காதல் ஜோடிக்கும் காதலும் காமமும் சார்ந்த வேதியல் மாற்றம் உடலில் ஏற்பட்டாலும், ஒருவரையொருவர் கண்ட மாத்திரத்தில் களிப்புற்றாலும், இரண்டு உடல்களுமே தழுவ ஆசைப்பட்டாலும், இருவரின் இதழ்கள் ஒன்றோடு ஒன்று இணைய ஆசைப்பட்டாலும் காலம் காலமாக பெற்றோரால், சமூகத்தின் பார்வையால் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டதற்கிணங்கவே அவ்விரு காதல் ஜோடியும் காம உணர்வை அடக்கிக் கொண்டு காதலை மட்டுமே வெளிப்படுத்துவர்.

அதே வேளை தமிழ்க் காதலர்களிடத்தில், தனது காதலியைக் கண்ட காதலனும், காதலனைக் கண்ட காதலியும் உடலால் ஒருவரை ஒருவர் தழுவாது எல்லை போட்டு நின்றாலும் மனம் அதற்குக் கட்டுப்படாது, மனம் தழுவிக் கொள்ளாது. 

இருவர் மனமும் ஆசை தீரத் தழுவும். இவ்விரு காதல் ஜோடியும் மறைவிடத்திலோ அல்லது யாருமே பார்க்காத இடத்திலோ ஆசை தீர தழுவிக் கொள்ளலுக்கும் இதழோடு இதழ் இணைத்துத் தமது உணர்வை வெளிப்படுத்த வாய்ப்புண்டு.

ஐரோப்பிய காதல் ஜோடி, காதலையும் காமத்தையும் வெளிப்படுத்தும் சுதந்திரத்தை தமிழ்ச் சமூகம் தமிழ்க் காதல் ஜோடிக்குக் கொடுக்கவில்லை. 

அவர்களுக்குத்  திருமணத்துக்கு முன் இப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்வது தவறு எனக் காலம் காலமாக சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டு வடிவமைக்கப்பட்டதன் விளைவே உடலும் மனமும் ஆசைப்பட்ட போதும் அவர்களால் சுதந்திரமாக ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்ட உணர்வையோ ஆசையையோ வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. இங்கேயும் இயல்பாகத் தோன்றும் சுதந்திர உணர்வு வடிவமைப்புக்குள் சிதைக்கப்படுகின்றது.

16 வயதைக் கடந்த ஐரோப்பிய காதல் ஜோடிகள் சந்திப்பதற்கோ கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வதற்கோ தழுவுவதற்கோ ஐரோப்பியச் சமூகத்தில் தடையில்லை. 

அவர்களிருவரின் விருப்பத்திற்கமைய பாதுகாப்பான உடல் உறவுக்கும் தடையில்லை. விருப்பமின்மை, பலாத்காரம் போன்றவை கடுமையான குற்றச் செயல்களாகவே கருதப்படுகின்றன. இது ஐரோப்பிய சமூகத்தின் வடிவமைப்பாகும்.

அதே பதினாறு 16 வயது தமிழ்ச சமூகத்தில்  இது சிக்கலான வயதாகக் கருதப்படுகின்றது. இந்த வயதுடையவர்களின் உடல் வேதியல் மாற்றங்களால் காதல் காம உணர்ச்சிகள் கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் வயதாகும்.

இந்த வயதில் எடுக்கும் முடிவுகள் எதுவுமே அறிவு சார்ந்ததாக இருக்க முடியாது, உடல் சார்ந்ததாகத்தான் இருக்க முடியும் என்பது தமிழ்ச் சமூகத்தின் உறுதியான நிலைப்பாடாகும்.அதனால் தமிழ்ச் சமூக காதல் ஜோடிகள் அல்லது பருவ வயதினர் தமது சுதந்திர உணர்வை தமிழ்ச் சமூகத்தின் வடிவமைப்புக்குள் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளனர்.

திருமணம் செய்து கொண்ட ஐரோப்பிய கணவன் மனைவியவர் கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வதைக் காண முடிகின்றது. ஆனால் தமிழ்ச் சமூகத்தில் அதனைக் காண முடியாது. மிக மிக மிக அரிதாகவே அதனைக் காண முடியும். 

அப்படிக் கைகோர்த்துச் செல்வதை விரும்பாமை என்பது கூச்சப்படுதல் என்ற வடிவமைப்புக்குள் உள்படுத்தப்பட்டுள்ளது. யாராவது பார்த்தால் ஏதாவது நினைப்பார்களோ என்ற எண்ணமும் ஒரு காரணமாகும்.

காலம் காலமாக தொடரப்பட்டு வரும் இந்நிலையானது ஒரு உறுதியான வடிவமைப்பாக மாறிவிட்டது. கைகோர்த்துக் கொண்டு செல்வது தவறில்லை என்ற அவர்களின் உள்மனம் சொன்னாலும் அதனை அவர்கள் செய்யமாட்டார்கள். இது இப்படித்தான் என்ற வடிவமைப்புக்குள்ளிருந்து அவர்கள் வெளியே வர மாட்டார்கள். அவர்களின் சுதந்திர உணர்வு இங்கே தகர்க்கப்பட்டுள்ளது.

மனிதர்களின் உடல் சார்ந்து நிற்கும் பிரதிபலிப்புகளே முக்கியம் பெறுகின்றன. 

ஏனெனில் இந்த உலகம் பல கோடி மக்களையும், அவரவர்க்கு மொழி ரீதியாகவும், இனங்கள் ரீதியாகவும், மதங்கள் ரீதியாகவும், கலை - பண்பாட்டு ரீதியாகவும், நாடு ரீதியாகவும் ஒன்று போல் மற்றது இல்லையென்று இருந்தாலும் தனிமனித அலகு என்ற அடிப்படையில் மேலே கூறியவற்றை மட்டுமே அவர்களின் மூளையிலிருந்து அகற்றிவிட்டு அவர்களின் உடலை ஆராய்ந்தால் ஒரே விதமான வேதியல் மாற்றங்களே நிகழும்.

உலக மனிதர்கள் வடிவமைக்கப்பட்டவர்களாக மாறுவதற்குக் காரணம் மேலே கூறப்பட்ட அடையாளப்படுத்தல்களேயாகும்.

ஒவ்வொரு நாட்டினமும் தமது சட்டங்களைக் கொண்டும், மொழி ரீதியாகவும், கலை பண்பாட்டு ரீதியாகவும், மத ரீதியாகவும் தேசிய ரீதியாகவும் ஆட்சியாளர்களாலும் வடிவமைக்கப்படுகின்றனர்.

(தொடரும்)

அப்பாவும் வீடும்

ஏலையா க.முருகதாசன்

'டேய் ரஜன் அப்பாவைக் காணவில்லையடா, டேய் எழும்படா. துளசி அப்பாவைக் காணவில்லையடி  எழும்படி'

தனக்குப் பக்கத்தில் படுத்திருந்த கணவரைக் காணவில்லையென்ற பதைபதைப்புடன் வீடு முழுக்கத் தேடிய சகுந்தலா மகனின் அறைக்கதவையும் மகளின் அறைக்கதவையும் வேகமாகத் தட்டுகிறாள்.

மகனும் மகளும் அவசரமாக' அப்பாவைக் காணவில்லையா' எனச் சொல்லியவாறு  ஒரே நேரத்தில் கதவைத் திறக்கிறார்கள். தாயின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் புகுபுகுவெனக்  கொட்டுகிறது.

'அம்மா வீடு முழுக்கத்  தேடினீங்களா, துளசி கேட்க, 'எல்லா இடத்திலையும் தேடிப் போட்டன் ஒரு இடத்திலையும் இல்லையடி' இந்த மனுசன் எங்கை போச்சுதோ தெரியேலையே இப்ப நான் என்ன செய்வேன் கடவுளே' சகுந்தலா ; வாய்விட்டு அழுதபடி படியிறங்கி கூடத்துக்கு வர 'அழதையம்மா அப்பா சில நேரம் நடக்கப் போயிருப்பார்' என ரஜன் சொல்ல 'இந்த இரவு பன்னிரண்டு மணியிலோ நீ போய் ஒருக்கா காருக்குள்ளை பார்' என தாய் சொல்ல. போன வேகத்திலேயே திரும்பி வந்து ' அங்கையும்  இல்லை'என்கிறான்.

'அவரை எங்கை போய் தேடுவன்' என அழுதபடியே தாய் இருக்க மகனும் மகளும் தாயின் இரு பக்கத்திலும் போய் இருக்கிறார்கள்;.'எல்லாம் இவனாலைதான் வந்தது' 'இவன் என்னம்மா செய்தவன் டேய் அப்பாவோடை சண்டை போட்டியா' எனத்; துளசி கேட்க'இல்லை' என அவன் சொல்ல,'கொண்ணன் பொய் சொல்கிறான், இவ்வளவு காலத்திலை கொப்பா அழுது பார்த்தது இல்லை. படுத்தபடி கண்ணீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தார்.அழாதையுங்கோ எனச் சொல்லியும் அழுதாரடி' 'அப்பா அழுமளவுக்கு சண்டை போட்டியா சொல்லடா சொல்லாட்டி அண்ணன் என்றுகூட பார்க்காமல் அடிப்பன் சொல்லடா'துளசி கண்கலங்கிக் கேட்க எதுவுமே சொல்லாது கண்கலங்கியபடி குனிந்த தலை நிமிராது ரஜன் இருந்தான்.

தாய், அன்று மாலை நடந்த சம்பவத்தைத் சொல்லத் தொடங்கினாள்.'கொப்பா கார் திருத்தினாரல்லோ அதாலை  300யூரோ வீட்டுக்குக் கட்ட குறைந்ததாலை இவனிட்டை பயிற்சிக் கல்லூரியில் கொடுக்கும் சம்பளக் காசிலிருந்து 300 யூரோ கடனாகத் தரும்படி கேட்க, உங்களை யார் வீடு வாங்கச் சொன்னது, எங்களை நம்பி ஏன் வீடு வாங்கினனீங்கள். என்னிடம் காசு இல்லை' இவன் சொல்ல, 'எல்லாம் உங்களுக்காகத்தான் வாங்கினாங்கள் ' என்று அவர் சொல்ல,இவன் 'நாங்கள் கேட்டனாங்களே வீடு வாங்கச் சொல்லி எல்லாரும் வீடு வாங்கினம் என்று கௌரவத்திற்குத்தானே வீடு வாங்கினனீங்கள்' என்று இவன் சொல்ல' நன்றி கெட்ட பிள்ளைகள்' அவர் சொல்ல, 'பிள்ளைகளைப் பெறாமல் விட்டிருக்க வேண்டும்' என்று இவன் சொல்ல வாய்த்தர்க்கம் முற்ற இடையிலை நான் வந்து தடுக்க 'கொப்பா இனிச் செத்தாலும் இவனிட்டடை ஒரு சதமும் வாங்கமாட்டன்' என்று சொல்ல  இரண்டு பேரையும் சும்மா இருங்கள் என சமாதானப்படுத்தினன். இதுவரையில் கொப்பா இவனிட்டை ஒரு சதமும் வாங்கினது இல்லை காசு இல்லையென்றால்; இல்லையப்பா என்று ஒற்றைச் சொல்லில் சொல்லியிருக்கலாம்.இவ்வளவு கதை கதைக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை.காசு இல்லையென்று சொல்லியது அவருக்குக் கவலை இல்லை கொண்ணன் கதைத்த விதந்தான் பிழை'தாயார் சொல்லி முடிக்க முந்தி ' ஏண்டா அப்படிக் கதைத்தனி அவர் ஒரு தெய்வமடா, தனக்கென்று இதுவரையில் ஏதாவது வாங்கியிருக்கிறாரா?. போடுறதுக்கு ஒரு நல்ல காற்சட்டை இல்லை. இரண்டு காற்சட்டையும் மூன்று சேர்ட்டுந்தான் வைத்திருக்கிறார். பத்து வருசமாக அதைத்தான் அதைத் தோய்த்துத் தோய்த்து போடுகிறார்.அவரோடு போய் வாய் காட்டியிருக்கியே நீ எனக்கு அண்ணன,; எனக்குப் புத்தி சொல்ல வேண்டியவன் நீ, ஆனால் நான் உனக்கு புத்தி சொல்றன் என்று துளசி பொரிந்து தள்ளினாள்.
'நாங்கள் எங்களுக்கென்றொரு சொந்தமான வீட்டில் சநதோசமாக இருக்க வேண்டுமென்பதற்குத்தான் வீடு வாங்கினார். இந்த வீட்டைப் பார், இது வீடு இல்லை எங்கடை அப்பா, தண்ணியும் சிமெந்தும் கலந்து பூசவில்லை அப்பாவின் வியர்வையைக் கலந்துதான் இந்த வீடு கட்டப்பட்டிருக்கு. வேலைக்குப் போட்டு வந்து ரெஸ்டோறன்றுக்கு ஓடுகிறார். சனி ஞாயிறு வேறு வேலைக்குப் போகிறார். 

ஒருநாளாவது ஓய்வு எடுத்து இருக்கிறாரா இல்லையே. ஒரு கலியாண வீட்டிலோ வேறை நிகழ்விலோ அரைகுறையாகச் சாப்பிட்டுவிட்டு வேலைக்கு ஓடுகிற அப்பாவைத்தான் நான் பார்த்து வருகிறன். ஆனால் நீ.........., நாங்களிருவரும் சந்தோசமாய் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் அப்பா அம்மாவின் வாழ்வு, அப்பாவை இந்த நேரத்திலை வெளிக்கிட்டுப் போகுமளவிற்கு செய்துவிட்டியே. உனக்கு அப்பாவைவிட 300யூரோ பெரிசாகப் போயிட்டுது. ஆனால் நான் வேலை செய்கேக்கிலை இப்படிக் கேவலமாக நடக்க மாட்டன் முழுக்காசையும் கொடுப்பன். அவர் எப்படி வாழ்கிறார் என்றது எனக்குப் புரியுது உனக்குப் புரியேலை' துளசி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு கார் வந்து நிற்கிறது. 
அதிலிருந்து அப்பாவும் அவரின் நண்பர் தர்மபாலனும் இறங்கி வருகின்றனர். நேரம் இரவு இரண்டு மணி. தகப்பன் வருவதைக் கண்டதும் மூவரும் கதவடிக்கு ஓடுகின்றனர்.

கணவனைக் கண்டதும் சகுந்தலாவிற்கு நின்றிருந்த அழுகை மீண்டும் வர போன உயிர் திரும்பி வந்ததாக உணருகிறாள்.' அப்பா ' என அழுதபடி தந்தையின் கைகளை துளசியும் ரஜனம் பிடிக்கிறார்கள்.

உள்ளே வந்த தர்மபாலனிடம் 'இவரை  எங்கையண்ணை இருந்தவர்;. இவர் சொல்லாமல் இரவு வெளிக்கிட்டுப் போயிட்டார். நாங்கள் பட்ட பாடு கடவுளுக்குத்தான் தெரியும். ஏதாவது மொக்குத்தனமான முடிவெடுத்திட்டாரோ என்று என்னுடைய உயிர் என்னிட்டையே இல்லை. ஏனப்பா இப்படிச் செய்தனீங்கள்' என்று மனைவி கேட்க எதுவுமே பேசாது வந்து அமர்கிறார் துளசி போய் தந்தைக்கு அருகிள் அமர்கிறாள்.

தர்மபாலனை இருக்கச் சொல்லியும் இருக்கவில்லை.'என்ன இன்னும் காணவில்லையென்று மனுசி தேடிக் கொண்டிருக்கும் 'என்றுசொல்லியவாறு கனகராஜாவை எங்கு கண்டனான் என்பதைச் சொல்லத் தொடங்கினார்.

வேலை செய்யிற இடத்திலை மேலதிக நேர வேலை செய்துவிட்டு வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தன்.உங்கடை வீட்டிலை இருந்து இரண்டு கிலோ மீற்றர் தூரத்திலை ஒரு பூங்கா இருக்குதே அதைக் கடந்து வந்து கொண்டிருக்கையில் றோட்டோர வாங்கில் ஒரு ஆள் இருப்பதை என் கடைக்கண் கண்டுவிட்டது. அது கனகராஜா மாதிரி இருக்க..ச்சே...அவர் ஏன் இந்த நேரத்திலை இங்கிருக்கிறார் என எண்ணிய நான், ஒருக்கா இவர்தானோ என ஐமிச்சப்பட்டு காரை றிவேர்ஸ் எடுத்துக் கொண்டு போய்ப் பார்த்தால் இவர்தான் இருந்தார் '.

'இந்த நேரத்திலை ஏன் இங்கை இருக்கிறியள் என்று கேட்டன்.'சும்மாதான் இருக்கிறன்'என்றார். நான் எதையும் விபரமாகக் கேட்க விரும்பமில்லை.இரவு ஒன்றரை மணிக்கு ஒருவர் பூங்காவில் வந்து ஊட்கார்ந்திருக்கிறார்,ஏதோ பிரச்சினை இருக்கிறது எனக்குப் புரிந்துது. எழுப்பிக் காரில் கூட்டிக் கொண்டு வரும் போது நடந்ததைச் சொன்னார்'

'என்னதான் இருந்தாலும் கனகராஜ் வீட்டைவிட்டு வெளிக்கிட்டிருக்கக்கூடாது, அங்கை பார் அந்த மூன்று பேரின்ரை முகத்தையும், என்னவெல்லாம் நினைச்சுப் பதறியிருப்பார்கள்'

'அண்ணை இவர் தனியக உழைக்கிறாரே நானும் உதவியாக இரப்பம் என்று நானும் ஏதாவது வேலைக்குப் போகப் போறன் எண்டு சொல்ல அதொன்றும் வேண்டாம், மாடு மாதிரி வீட்டு வேலைகளைச் செய்கிறாய் தாய் வீட்டிலை இருந்தால்தான் பிள்ளைகளுக்கு தாய் தகப்பனிலை பாசம் வரும் பிள்ளைகள் வெளியிலை போட்டு வரும் போது'அம்மா' என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டு வரும் போது தாய் குரல் கொடுத்தால் பிள்ளைகளுக்கு நிம்மதியாக இருக்கும். தாயின்ரை கையாலை சாப்பாடு கொடுத்தால் எவ்வளவு சந்தோசப்படுவார்கள், நீ ஒன்றும் வேலைக்குப் போக வேண்டாம், நான் உனக்காகவும் பிள்ளைகளுக்காகவும் எவ்வளவும் கஸடப்படுவன் என்றவர்.அதுதான் ரஜன் அப்படிச் சொன்னதும் அவராலை தாங்க முடியாமல் போய்விட்டுது...'

'சரி..சரி...இளம்பிள்ளையள் என்றால் அப்படி இப்படி இருக்கத்தான் செய்வினம்.......சரி...இனி அதைப்பற்றி யோசிக்காமல் போய்ப் படுங்கோ என்று சொல்லிவிட்டு தர்மபாலன் போய்விடுகிறார்.

எதுவுமே பேசாது தான் செய்த தவறை உணர்ந்து அமைதியாகக் கண்கலங்கி இருந்த ரஜன், ஓடிச் சென்று முழங்காலில் இருந்தபடி தந்தையின் முழுங்காலில் தலை வைத்தபடி குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதபடி 'அப்பா தயவு செய்து என்னை மன்னியுங்கள்.......தயவு செய்து மன்னியுங்கள் அப்பா.....நான்  உங்களோடை அப்படிக் கதைச்சது பிழைதான்......நீங்கள் எங்களுக்காக எவ்வளவோ கஸ்டப்படுகறீர்கள். நான் அதை உணராமல் சொல்லிப் போட்டன். என்ரை காசிலை இனி ஒவ்வொரு மாதமும் தருவன்' அவன் சொல்ல, அவனை எழுப்பி தனக்கருகில் இருத்தி அவனின் தலையை தனது தோளோடு அணைத்து 'ரஜன் நீ உழைக்கிற காசு உங்களுக்குத்தான், நீங்கள் இளம்பிள்ளைகள் உங்களுக்கும் நிறைய ஆசைகள் இருக்கும். எனக்கு நீங்கள் தரவேண்டாம். எப்பவாவது ஏதாவது காசு தேவையென்றால் உதவி செய் அது போதும். நானும் அவசரப்பட்டு வெளிக்கிட்டுப் போயிட்டன். நீ சொன்னது மனதிலை குத்திப் போட்டுது. சரி.....போய்ப் படுங்கோ....என்று சொல்லியவாறு கனகராஜா எழுகிறார். 

படுக்கையில் கணவனின் தலையை தனது மார்பில் வைத்து அணைத்தபடி அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள் மனைவி சகுந்தலா.